همه چیز درباره انواع صفحه نمایش های موبایل

اگر شما جزو آن دسته از افرادی باشید که بخواهید به تازگی موبایلی را برای خود انتخاب و آن را خریداری کنید مسلما در بخش صفحه نمایش با اصطلاحاتی روبرو خواهید شد که برای شما نا آشنا حتی در بسیاری از موارد گیج کننده خواهد بود.

در این مقاله امروز سعی کردم تمام دانسته هام از صفحه نمایش های موبایل و مقایسشون باهم و هر چیزی که بتونه کمکتون کنه رو به زبون خیلی ساده واستون بیان کنم.

در چندین سال گذشته صفحه نمایش های موبایل پیشرفت های خیلی زیادی داشتند به همین دلیل انواع و اقسام پنل های صفحه نمایش برای گوشی های موبایل وجود دارند و برخی هنوز استفاده میشوند و برخی استفاده نمیشوند و از رده خارج شده اند.

در حال حاضر پنل های گوشی های موبایل از نوع LCD و OLED است. هر کدام از این ها انواع و اقسام متفاوتی دارند . هر شرکت با دست کاری در هرکدام نام خاص و گیج کننده ای روی آن ها گذاشته است.

نمایشگر LCD 

LCD مخفف Liquid Crystal Display  به معنای نمایشگر کریستال مایع است.

این نمایشکر ها با استفاده از کریستال های مایع که با نور پس زمینه روشن میشوند.

این نمایشگر ها بخش هایی از آن ها خاموش و روشن میشوند که در مقایسه با OLED ها این یک ایراد به حساب می آید.

از مزایای این پنل ها میتوان به ارزان بودن آن ها اشاره کرد. این ننمایشگر ها به دلیل استفاده از نور در پس زمینه معمولا برای دیدن تصاویر در زیر نور مستقیم آفتاب عملکرد خوبی دارند و شما را به زحمت نخواهد انداخت.

ولی در دقت رنگ ها باید به یکی از نقطه ضعف های آن اشاره کنیم رنگ های مثل پنل های OLED غلیظ نیست و دقت رنگی پایین تری دارند.

این نمایشگر ها نوع های مخحتلفی دارد که شامل : IPS , PLS LCD , TFT میشود.

TFT به نوع خاصی از صفحه نمایش های LCD میگویند که هر پیکسل به طور جداگانه به یک ترانزیستور و خازن متصل است.

از مهم ترین مزیت آن ها میتوان به هزینه ی تولید بسیار پایین و دارا بودن کنتراست رنگی بهتر نسبت به سایر LCD ها.

از ایرادات آن میتوان به مصرف انرژی بیشتر و زاویه دید محدود تر و دقت رنگی پایین اشاره کرد. به همین دلایلی که گفته شد دیگر از این پنل برای ساخت نمایشگر های تلفن های همراه استفاده نمیشود.

گوشی های قدیمی کمپانی سونی یا هوآوی از این صفحه نمایش استفاده میکردند.( مثل Xperia Z1)

نمایشگر IPS 

در این صفحه نمایش ها نوری پلاریزه از میان فیلتر رنگی عبور داده میشود و این نمایشگر ها معمولا زاویه عملکرد بهتر دارند و رنگ ها را صحیح تر و طبیعی تر نشان میدهد.

از جهت نشان دادن طبیعی عکس ها برای ادیت عکس ها این صفحات نمایش بسیار انتخاب خوبی هستند.

نمایشگر  PLS LCD 

همان صفحه نمایش های IPS دستکاری شده توسط سامسونگ است.

طبق ادعای سامسونگ این نوع نمایشگر ها هزینه تولید بسیار پایینی دارندو نسبت به پنل های IPS ساخته شده توسط LG از روشنایی بهتری بهره میبرد.

نمایشگر OLED

این نمایش ها دارای نور پس زمینه نیستد و در این پنل ها و به طور کلی پنل های OLED هر کدام از پیکسل ها به طور جداگانه خاموش و روشن میشوند و به همین دلیل رنگ سیاه دارای غلظت بیشتری در این پنل هاست.

در این نمایشگر ها غلظت رنگ افزایش ، کنتراست بهتر و زاویه دید باز تر میشود.

یکی از مهم ترین مزایای این پنل ها میتوان به قابلیت خاموش کردن صفحه نمایش اشاره کرد که برای صرفه جویی در مصرف باتری پیشنهاد فوق العاده ای است.

هزینه ساخت این نمایشگر بسیار بالا بوده و و از دیگر ضعف های آن میتوان به پیکسل سوختگی اشاره کرد.

AM موجود در AMOLEDاشاره به ماتریس فعال دارد که با نوع POLED تقاوت دارد.

سوپر AMOLED اسم اختصاصی سامسونگ وده برای صفحه نمایش هایی که خودش از آ« ها استفاده کرده است.

او معمولا این صفحه نمایش ها را در پرچمدارانش به کار میبرد ولی چند سال اخیر در میان رده ها هم دیده شد.

اخیرا این شرکت نام داینامیک یا پویا را در اول این صفحه نمایش ها می آورد واین به معنای نسل جدید صفحه نمایش هاست.

نمایشگر های سوپر AMOLED نسبت به AMOLED زیر نور آفتاب عملکرد بهتری را از خود نشان میدهند در عین این حال انرژی کمتری مصرف میکند.

معمولا نمایشگر های این شرکت از HDR10+ هم استفاده میکند که نشان دهنده کنتراست بهتر در تصاویر است.

به صورت کلی پنل های OLED ضخامت کمتری دارند و برای تولید گوشی های تاشو یا Foldable انتخاب بهتری هستند.

در حالت کلی و مقایسه تا اینجای کار ، نمایشگر های OLED انتخاب عقلانی تری نسبت به نمایشگر های LCD هستند.

بهترین های صفحه نمایش های OLED ساخت شرکت سامسونگ بوده و یا به اصطلاح در انحصار سامسونگ است.

نمایشگر های رتینا و سوپر رتینا XDR 

اپل مثل همیشه در این بازار پر هیاهو ساکت ننشسته وبرای خود صفحه نمایشی انحصاری را انتخاب کرده است.

در سال ۲۰۱۰ صفحه نمایش رتینا در آیفون ۴ به دنیا معرفی شد.

طبق ادعاهای این شرکت چشم انسان قادر به تشخیص پیکسل های نمایشگر های رتینا نیست و برای همین معمولا تراکم پیکسلی آیفون ها کم است!

اپل برای خاص تر کردن خود در بازار موبایل با معرفی آیفون های سری ایکس و مدل های جدیدتر ، نمایشگر های سوپر رتینا را به بازار معرفی کرد.

در سال ۲۰۱۹ ، اپل با معرفی آیفون ۱۱ پرو ، اصطلاحی XDR را هم به انتهای سوپر رتینا افزود و نمایشگر های جدیدتری استفاده کرد.

اگر بخواهیم به زبان معمولی به این ها نگاه کنیم باید گفت که سوپر رتینا XDR همان نمایشگر های مبتی بر OLED هستند و عموما توسط شرکت های LG یاسامسونگ ساخته میشود.

با این که این نمایشگر ها ساخت سامسونگ و ال چی ، دو غول بزرگ تولید کننده صفحات نمایش در دنیا هستند ، در میزان روشنایی و کنتراست حرفی برای گفتن ندارد.

در برخی از گوشی های آیفون مثل آیفون ۱۱ یا XR اپل برای ارزان تر شدن قیمت آنها از نمایشگر های LCD استفاده کرد ولی هیچکس دوست نداشت برای چنین صفحه نمایشی پول بپردازد بنابراین اپل با ابدااع نام رتینا مایع توانست که بر روی این ایراد سر پوش بگذارد.

 

به طور کلی برای کسانی که قصد خرید گوشی های آیفون را دارند پیشنهادی جز رتینا نمیتوان داشت.

ولی کاربران اندرویدی که دستشان در انتخاب باز است بهتر است نمایشگر های OLED را انتخاب کنند زیرا نمایش بهتر در زیزر نور خورشید مصرف کمتر باتری خمگی دلیل برای انتخاب این نمایشگر هاست.

نکته قابل توجه دیگری این استکه Dark mode یا حالت شب یا حالت Always On Display  برای گوشی های دارای صفحه نمایش OLED معنا پیدا میکند.

زیرا صفحه نمایش با خاموش کردن پیکسل ها در جاهای سیاه صرفه جویی بسیار خوبی در مصرف انرژی دارد.

حالت نمایشگر همیشه روشن هم برای نمایشگر های LCD امکان پذیر نیست چرا که در این حالت مصرف باتری چندین برابر شده و گوشی تمتام صفحه را با رنگ مشکی روشن نگاه میدارد.

همچنین وجود سنسور اثر انگشت در زیر صفحه نمایش های LCD امکان پذیر نیست و برای همین است که شرکت هایی از این پنل اصتافده کردند معمولا سنسور اثر انگشت را در قاب پشتی یا در روی کلید POWER ادغام کرده اند. (که البته بهترین جا همینجاست.)